Deelname aan de missie Vohipeno, 2019

Vertrek via Ethiopië naar Antananarivo

Aangekomen in de luchthaven van Zaventem kregen we te horen dat onze vlucht 1u30  vertraging had om onbekende reden. Eindelijk boarden en vertrekken met een tussenlanding in Addis Ababa (Ethiopië), waar we ons supergehaast hebben om onze vlucht naar Antananarivo, Madagascar nog te halen. Aangekomen aan de gate werd er ons verteld dat de vlucht reeds weg was. Verdacht was dat onze vouchers voor hotel en 3 maaltijden voor iedereen van die vlucht reeds klaarlagen om in Ethiopie te blijven. Strange maar we stelden ons geen vragen.

De dag nadien door het superdruk verkeer stress om met het busje van het hotel toch iedereen op tijd op de luchthaven te krijgen. Bij aankomst zagen we op de schermen dat de vlucht naar Antananarivo was geanuleerd wegens technische problemen. Terug naar het hotel. What a bumpy ride !!!

Volgende ochtend: derde keer goede keer. We laten Ethiopië achter ons en vertrekken naar Antananarivo. De tolerante en begrijpende sfeer in het team verzacht de omstandigheden.

Doorreis naar Manakara

Na onze aankomst in Antananarivo stappen we over op een klein vliegtuigje dat ons naar Manakara zal brengen. Door het slechte weer kunnen er maar maximum 9 personen meevliegen en moet het
gewicht beperkt blijven. Caroline en Annick blijven achter met een deel van de bagage. Samen met alle dokters vertrek ik. Als enige vrouw mag ik vooraan naast de piloot zitten. Zalig!! Wel een bumpy ride met 2 keer verlies van contact met de controletoren door het slechte weer. Het  zicht over de natuur is wel wonderbaarlijk. We vliegen heel laag over rivieren , heuvels en rijstvelden. Aarde is rood gekleurd.

Op de kleine luchthaven in Manakara worden we verwelkomt door een grote groep lokale mensen. Prachtig!!!

Verblijf

We verblijven en werken in de kliniek gerund door Soeur Lea. Kamers waren volgens Afrikaanse normen proper. Voorzien van een bed met matras en muskietennet. Het muskietennet kwam super van pas om niet alleen de muggen tegen te houden die ons malaria konden bezorgen maar vooral de gheko’s en de kakkerlakken uit ons bed te houden. Brave diertjes wordt gezegd, die nuttig zijn om muggen/insekten op te eten, maar toch niet echt mijn slag. Elk kon wel over zijn eigen kamer beschikken wat leuk is als je hard moet werken om je dan toch eventjes alleen te kunnen terugtrekken en tot rust te komen.

Badkamers moesten gedeeld worden met verschillende samen. Vochtige doekjes/demaquillantdoekjes en anderen waren gelukkig van de partij om af en toe eens onze lavabo, toilet en douche te kunnen reinigen. Toiletten zoals bij ons werden doorgetrokken met emmers water die we ter beschikking kregen. Douches waren voorzien met een debiet van enkele druppels koud water. Ze zeggen dat dit goed is voor ons velleke. We troosten ons met de gedachte. Wat zijn we toch bedorven in ons België landje.

Soeur Lea

Een prachtige zuster (die 12 jaar haar opleiding genoot in Italie) met superveel energie en ongeloofelijke drive om de samenleving in Madagascar toch een beetje te verbeteren. Ze stelt alle maanden een campagne op. Soeur Lea doet daar ongeloofelijk missie werk met zeer weinig middelen en met tegenkantingen voor haar moderne kijk op de zaak.

In januari was het bewustmaken van de meisjes wanneer ze ongesteld waren en dit ook te noteren om zo aan natuurlijke geboortebeperking te kunnen doen. Spijtige van deze campagne is dat Soeur Lea de kerk tegen zich had.

In februari is de maand dat iedereen de plastiek flesjes moet bijhouden in kleine stukjes malen. Dit werd dan in jutten zakken gestoken en als Fatboy gebruikt want de mensen hebben geen stoelen of zetels. Dan moesten ze niet op de grond in de aarde zitten. Recyclage en netheid!! Ik moet wel toegeven dat de plastiek aanvoer in Afrika in de arme gebieden nog niet zo hoog ligt als in Azië waar alle rivieren bijna toegslipt zitten van plastiek. Tot mijn grote verwondering is Afrika proper!!!

Soeur Lea is ook de drijvende kracht achter een project voor gehandicapten
waar ze worden aan het werk gezet in een meubelmakerij en schoenmakerij.

Food

We werden alle dagen verrast met lekkere maaltijden waarbij veel groenten,fruit,zaden en rijst geserveerd werden. Het fruit is wonderbaarlijk lekker. Niet te vergelijken met de smakeloze fruitsoorten dat ze ons hier in Belgie voorschotelen. We werden verwend door de zusterkes.

Ambiance

Dit jaar hebben we gekaart tot we erbij neervielen. ‘s Avonds gezellig met z’n allen. De wolfkes waren onze sterkste tegenstanders. De madammen begonnen slow maar kwamen sluw en doordacht naar de top tegen het einde van ons verblijf.

Een beetje allerhande drank mee vanop de luchthaven om de darmflora op punt te houden en de beestjes te doden … althans sommigen. Voor diegenen die mij goed kennen, ik die nooit alcohol drink, heb wel mijn grenzen verlegd en hou nu van Cointrou Bloodorange … enkel te krijgen in de luchthavens.

De wilde verhalen van Dr. Van Houwe over zijn jaren ervaring op de missie posten in verschillende landen, deden ons aan zijn lippen hangen.

Dr. Fabrice had success bij de afrikaanse verpleegsterkes (Groot en Vaza, meaning Blank!!!)

Wist je datjes

Wist je dat Antananarivo de hoofdstad van Madagascar is en uit 3.000.000 inwoners bestond en nog veel aardeweggetjes heeft. De expansie is enorm. Madagascar telt in totaal 26,5 miljoen inwoners .

Wist je dat in Ethiopië eucalyptusblaadjes gebruikt worden als deodorant. Vrouwen sprokkelen er hout om te koken en vuur te maken als verwarming. Ze binden deze samen tot zo’n een 80kg en dragen deze op hun rug naar het dorp. Verschillende van onze mannen en vrouwen hebben geprobeerd het hout te dragen en maar hebben het geen 1 cm van de grond kregen.

Wist je dat de meisjes in Madagascar vanaf hun 14 jaar zwanger worden, er verschillende kinderen op na houden niet wetende wie de papa’s zijn en de mannen niet thuis blijven maar zo maar doordoen en geen verantwoordelijkheid nemen en dat die mamatjes hun kindjes alleen moeten opvoeden. Hartverscheurend.

Wist je dat de natuur ongeloofelijk is in Madagascar.

Wist je dat het ongeloofelijk proper is in Madagascar in tegenstelling tot Azië

Wist je dat dat er bijna geen auto’s noch bromfietsen rondrijden. De mensen gaan te voet of worden met een genre fiets tuk tuk vervoerd.

Wist je dat Fabrice Specialist geworden is in het vangen van Gekko’s.

Wist je dat de mensen superdankbaar zijn in Madagascar?

Wist je dat de Zebu (genre koe met een lipoom/ vetkwab op de rug) en de Maki (aap) de dieren van ter plaatse zijn.

Wist je dat Edward een top operateur is die mooie naadjes maakt en daarenboven de winnaar was van ons kaartspel.

Wist je dat er een Fabriceke rondloopt nu in Vohipeno? Na het opereren van een keizersnede en er een mooi jongentje geboren werd en de mama nog geen naam had de verpleegsterkes het venteke Fabrice genaamd hebben en de mama ermee akkoord ging. Misschien wel de toekomstige president van Madagascar!

Wist je dat het gevoel onbeschrijfelijk is om de glinsterende oogjes van de kindjes te zien die geopereerd werden en de dankbaarheid van de mama’s.

Wist je dat we  pluchen beertjes uitgedeeld hebben ter plaatse. Dank aan de donatoren!!Kindjes waren zo blij hiermee

Wist je dat de mensen hard moeten werken voor wat ze hebben en toch nog gelukkig zijn.

Wist je dat Annick daar goed werk deed in de kiné ruimte en daar ook hartverscheurende taferelen zag. Alsook De kinesiste van ter plaatse veel bijgeleerd heeft en omgekeerd.

Wist je dat we zonder Caroline geen lotus koekjes hadden bij onze koffie nu nog niet thuis waren.

Wist je dat Peter Capiau een dagje later vertrok op skivakantie door de strubbelingen van onze vluchten.

Wist je dat onze Padre Familia Frank keek en zag dat het goed was.

Wist je dat Wim er niet genoeg van kreeg soeveniertjes te kopen voor zijn kids en vrouw. En probeerde om de madammen na te doen met het dragen van manden op het hoofd.

Wist je dat de mensen in erbarmelijke omstandigheden leven.

Wist je dat de kids wel tot op een bepaald niveau naar school gaan?

Wist je dat Patrick Mermans af en toe the wild in me kon temperen. En ook met zijn madam danst in het OK?

Wist je dat ik het ondanks alles superfantastisch vond?